You are herePersberichtenarchief Vogelbescherming Vlaanderen

Persberichtenarchief Vogelbescherming Vlaanderen


Inhoud syndiceren
De advocaat van de wilde fauna die strijdt voor een efficiënte regelgeving en een degelijke handhaving. Coördinator van de Vlaamse Opvangcentra voor Vogels en Wilde Dieren ...
Bijgewerkt: 4 jaren 26 weken geleden

En de Vogel van het Jaar 2013 is ...

wo, 12/19/2012 - 11:23

Elk jaar opnieuw doen meer en meer mensen mee aan de verkiezing van de 'Vogel van het Jaar'. Uit een lijstje van 12 vogelsoorten kan iedere deelnemer één favoriet aanduiden via onder meer de website vogelvanhetjaar.be. De ijsvogel was dit jaar de absolute topfavoriet. Zo snel als hij voorbijflitst over sprankelende beekjes, zo snel werd duidelijk dat hij de winnaar zou worden in dit verkiezingsjaar. Met 797 van de 3.135 stemmen verdiende hij de hoogste podiumplaats. Met bijna 300 stemmen meer dan de tweede in rang, stak hij met kop en schouders boven zijn tegenspelers uit. Wellicht hielp het feit dat zijn verenkleed net zo schittert als de gouden medaille die hij nu draagt? Op de tweede plaats prijkt de alom bekende koolmees met 502 stemmen, een van onze meest voorkomende tuinvogels. Een sympathieke vogel met een eigenzinnig karakter. Hang een nestkast op de meest perfecte plaats en ze kruipt toch in de omgekeerde bloempot in een hoekje van het terras om haar nest te maken. De koolmees is eveneens een van de soorten die enorm profiteren van de vele voedertafels en nestkasten die worden uitgestald. De rode wouw prijkt op de derde plaats.

  

© Yves Adams/Vilda (ijsvogel, rode wouw) • Hugo Willocx (koolmees)

 

 

De rode wouw is een prachtige roofvogel die we in Vlaanderen spijtig genoeg niet als broedvogel kunnen bewonderen maar is zo te zien toch heel geliefd. Net zoals vorig jaar blijkt dat soorten die zich vooral rond rustige, grote vijvergebieden ophouden minder in trek zijn. Lepelaar, pijlstaart en visdief belanden alle drie achteraan in de rij. Enkel de zwartkop bevindt zich als 'niet-watervogel' in de staart van de lijst. De lepelaar is door zijn speciale snavelvorm nochtans enorm fascinerend en de pijlstaart is absoluut een van de meest gracieuze eenden. De visdief heeft misschien zijn naam niet mee? Het is dus de ijsvogel die hoge toppen scheert en onze aandacht verdient. In de aprileditie van het tijdschrift Mens & Vogel  kom je alvast meer te weten over de verborgen levenswijze van de ijsvogel. Je krijgt tips om zijn broedbiotoop te herkennen, te weten te komen waar hij op uitkijk zit en om zijn typische roep te leren herkennen. Zo verhoog je jouw kansen om hem op te merken. Hij is immers minder zeldzaam dan je zou denken. Zo verklappen we ook trucjes om gemakkelijk te weten te komen of de ijsvogel die je ziet een mannetje, vrouwtje of een juveniel is. Kortom, als je in 2013 met deze tips in het achterhoofd op wandel gaat, is het een fluitje van een cent om deze prachtige vogel op te sporen en te bewonderen.

 

Onder alle deelnemers hadden er 34 geluk. Zij kregen onlangs een leuke prijs in de brievenbus, geschonken door de deelnemende partners Vivara Natuurbeschermingsproducten, uitgeverij Tirion Natuur en Vogelbescherming Vlaanderen. Eind 2013 kan dan gestemd worden voor de 'Vogel van het Jaar 2014'.

 

 

 

Aantal stemmen uitgebracht per vogelsoort

Olieslachtoffers Haven Gent worden volop gewassen

ma, 11/26/2012 - 15:39

In het Rodenhuizedok in de Haven van Gent raakten op 19 november 2012 enkele honderden watervogels besmeurd met zware stookolie. Bij het tanken van een zeeschip is naar schatting duizend liter olie in een rietveld terechtgekomen. Het Havenbedrijf stuurde meteen een brandblusboot ter plekke en de dag nadien werd de olie met biologisch afbreekbare chemicaliën behandeld. Vogelbescherming Vlaanderen trok twee dagen na het droevige voorval – van zodra het nieuws officieel bekend raakte – met haar opvangcentra van Merelbeke, Opglabbeek en Oostende onmiddellijk naar de plek van het onheil om zoveel mogelijk vogels uit de smurrie te bevrijden. Ook de brandweerdiensten en de civiele bescherming stelden hun expertise en materiaal ter beschikking. Een lastig karwei, zo bleek. Het vangen gebeurde op de oevers in combinatie met zowel kajaks van de ingeschakelde Opvangcentra voor Vogels en Wilde Dieren (VOC) als een motorboot van de brandweer. Tot op heden werden 106 besmeurde vogels levend gevangen en een 40-tal kadavers verzameld.

 

 

 

Medewerkers van diverse opvangcentra zoeken de haven van Gent af naar met olie besmeurde vogels — © NHC

 

 

Het gaat voor het overgrote deel over meerkoeten, maar ook kuifeenden, bergeenden, futen en waterhoenen werden gevangen of met een bevuild verenkleed gezien. Het is de eerste keer dat een olieramp van dergelijke omvang in het binnenland plaatsvindt. Daarom ook dat verschillende VOC's en Vogelbescherming Vlaanderen het de moeite vonden alles uit de kast te halen. De opvangcentra van Merelbeke en Opglabbeek hebben veel ervaring met het vangen van noodlijdende vogels op het water. Alle besmeurde vogels werden overgebracht naar het VOC van Oostende waar de nodige accommodatie en expertise aanwezig is om olieslachtoffers succesvol te behandelen. De eerste 48 uur worden de onfortuinlijke vogels gestabiliseerd, pas nadien kan het reinigen starten. Daarvoor trommelde VOC Oostende tientallen vrijwilligers op waardoor ongeveer 30 vogels per dag kunnen worden gewassen. Nadien zal de waterdichtheid van hun verenkleed op zwembaden worden getest.

 

 

Een zwaar met stookolie besmeurde kuifeend in de handen van een verzorger — © NHC

 

 

Als koepel van de VOC’s zal Vogelbescherming Vlaanderen de stad Gent vragen een vergadering met alle betrokken actoren te beleggen om te bekijken op welke manier de kosten die in het kader van deze reddingsactie worden gemaakt, gerecupereerd kunnen worden. Vogelbescherming Vlaanderen wijst tenslotte nogmaals op het maatschappelijk belang van haar opvangcentra. De Vlaamse overheid beseft immers niet altijd dat ze voor eender welke ramp op deze centra kan rekenen. Elk jaar worden zo’n drieduizend noodlijdende dieren extra in de VOC’s opgevangen en nagenoeg elk jaar zien de opvangcentra hun subsidies dalen. Eerlijkheidshalve zouden die eerder moeten meegroeien met het stijgende aantal dieren.

 

 

Vrijwilligers van VOC Oostende steken de handen uit de mouwen bij het wassen van de slachtoffers — © VOC Oostende

Nieuwe voorzitter voor Vogelbescherming Vlaanderen

di, 11/20/2012 - 02:28

Vogelbescherming Vlaanderen heeft een nieuwe voorzitter: Geert Van Hoorick. Hij nam op 19 november 2012 de fakkel over van André Verstraeten. Geert Van Hoorick (°1968) werd geboren in Lokeren en woont in Gent, samen met zijn echtgenote en twee kinderen. Hij is licentiaat in de rechten en licentiaat in de stedenbouw, ruimtelijke ordening en ontwikkeling. Hij behaalde in 1999 met de grootste onderscheiding het doctoraat in de rechten aan de Universiteit Gent met een proefschrift over juridische aspecten van het natuurbehoud en de landschapszorg. Dat proefschrift werd in 2001 bekroond met de VDK-prijs voor duurzame ontwikkeling. Sinds 1992 is hij verbonden aan de Universiteit Gent, eerst als wetenschappelijk medewerker, sinds 2000 als professor in de vakgebieden bestuursrecht en milieurecht. Hij is er onder meer belast met vakken in de sfeer van het natuurbeschermingsrecht, ruimtelijk bestuursrecht en notarieel bestuursrecht.

 

 

De Raad van Bestuur van Vogelbescherming Vlaanderen stelde Geert Van Hoorick gisteravond aan tot voorzitter

 

 

Hij publiceerde verschillende boeken en artikelen over deze materies. Hij was ook meer dan tien jaar professor aan de Vrije Universiteit Brussel voor het vak milieurecht en milieubeleid (2000-2011). Ook treedt hij op als (co-)promotor van onderzoeksprojecten. Eén daarvan in opdracht van het Vlaamse Gewest, leidde tot het Voorontwerp van Vlaams Natuurwetboek (2005), een proefdruk van een integrale ‘model’ wetgeving m.b.t. natuurbehoud, landschapszorg, soortenbescherming en jacht, dat tevens in het Engels werd vertaald. Tevens is hij sinds 1992 advocaat aan de balie van Gent. Hij is altijd al maatschappelijk actief geweest in het milieugebeuren. Zo was hij een tijdlang voorzitter van de milieuraad van Wachtebeke (1992-1997) en voorzitter van de afdeling Wachtebeke-Moerbeke van Natuurreservaten (nu Natuurpunt) (1997-2000). Ook is hij in die periode nog lid geweest van o.m. de Vlaamse Hoge Bosraad en de MINA-Raad.

 

 

Geert Van Hoorick in de stad waar hij woont: hartje Gent — foto's © Jan Rodts / Vogelbescherming Vlaanderen

 

 

Geert Van Hoorick zelf aan het woord

"Vogelbescherming Vlaanderen is een natuurvereniging die consequent handelt en wetenschappelijk geïnformeerde en doordachte standpunten inneemt. Door op te komen voor de wilde vogels en de andere wilde fauna, ijvert de vereniging samen met andere milieuverenigingen voor een betere kwalitatieve leefomgeving voor de mens. Als professor in de rechten waardeer ik enorm dat Vogelbescherming Vlaanderen meer dan andere natuurverenigingen juridische acties (zoals vroeger tegen de jaarlijkse vogelvangst door de vinkeniers) niet schuwt, en daarmee successen boekt en invloed uitoefent op het beleid. Ook vandaag blijft het nodig dat de vereniging de natuur een stem geeft in het maatschappelijk debat (denken we maar aan de problematiek omtrent de vos). Vogelbescherming Vlaanderen bestaat uit een sterk team met veel expertise, van waaruit Jan Rodts, als algemeen directeur van de vereniging, het meest in de media komt. Dat zal zo blijven, maar door het voorzitterschap van Vogelbescherming Vlaanderen te aanvaarden, wil ik tonen dat de vereniging de volle steun vanuit de wetenschap verdient. Het werd voor mij tijd voor een nieuwe maatschappelijke uitdaging. Ik verheug mij op de samenwerking. De vereniging zal ongetwijfeld haar voordeel kunnen doen met mijn juridische kennis.”

74-jarige Norbert Cocq is 10.000ste lid

wo, 11/14/2012 - 01:00

Vogelbescherming Vlaanderen heeft haar 10.000ste lid verwelkomd. De 74-jarige Nobert Cocq uit het Limburgse Ham heeft zich naar aanleiding van een advertentie in de TV-gids 'Primo' aangesloten bij de organisatie. De advertentie verscheen in combinatie met een redactionele bijdrage over het verantwoord voeren van vogels en andere wilde dieren in de winter. Vogelbescherming Vlaanderen viert in 2012 drie jubilea, namelijk 10 jaar Vogelbescherming Vlaanderen vzw, de vijftigste jaargang van haar driemaandelijks tijdschrift/ledenblad Mens & Vogel en 35 jaar Kerkuilwerkgroep Vlaanderen. Ze verlaagde om die reden de prijs van haar lidmaatschap voor nieuwe leden van 15 euro naar 7,50 euro: het zogenaamde jubileumlidmaatschap. Dit gunstige tarief loopt af op 31 december 2012. Natuur- en vogelliefhebbers die vóór die datum lid worden, betalen dus slechts 7,50 euro en zijn dan meteen lid tot 31 december 2013. Als verjaardagsgeschenk ontwikkelde Vogelbescherming Vlaanderen samen met uitgeverij 'Tirion Natuur' de zakgids Kijken naar Vogels die nieuwe leden gratis in de wacht slepen als ze met de code '10 jaar Vogelbescherming' een lidmaatschap activeren. Een lidmaatschap activeren kan snel, gemakkelijk en veilig via de Online Groene Winkel van Vogelbescherming Vlaanderen.

 

 


Een symbolische foto: een kolonie zeekoeten slaat de dreiging van een hongerige zilvermeeuw af — © Yves Adams/Vilda

Of ook: hoe meer leden Vogelbescherming telt, hoe krachtdadiger ze kan optreden tegen factoren die de natuur bedreigen.

 

 

Sinds de oprichting van Vogelbescherming Vlaanderen als aparte vzw in 2002 – onder auspiciën van het Koninklijk Belgisch Verbond voor de Bescherming van de Vogels (KBVBV) – is haar ledenaantal (en dus het maatschappelijk draagvlak) verdrievoudigd. Dat is een spectaculaire stijging die aantoont dat de doorsnee Vlaming het werk van Vogelbescherming Vlaanderen meer en meer weet te waarderen. Door een lidmaatschap aan te gaan, dragen ze zelf ook een steentje bij tot het natuurbehoud en de bescherming van de fauna. Onze natuur staat immers onder enorme druk door de inkrimping en degradatie van geschikte biotopen, zowel voor planten als voor dieren. Vogelbescherming Vlaanderen nodigt alle natuurliefhebbers uit om nog dit jaar lid te worden. Haar leden roept ze op om hun lidmaatschap te hernieuwen vóór 1 januari 2013 zodat zij de eerste editie van de nieuwe reeks 'Hoe zit dat?' gratis in de brievenbus krijgen, samen met de januari-editie van 'Mens & Vogel'. Dit eerste boekje kreeg de titel 'Pest dat dier mij?' mee en behandelt allerlei 'probleemsituaties' die mensen thuis kunnen ervaren met wilde dieren: een vos die de kippenren binnendringt, een vogel die constant tegen het raam tikt, een specht die een bepleisterde muur beschadigt, een steenmarter die te veel lawaai maakt op zolder, enz.

 

Oh ja, Norbert Cocq heeft als 10.000ste lid een lidmaatschap 'voor het leven' gewonnen. Dat was de afspraak toen de Raad van Bestuur besliste om dit jaar een ledencampagne op poten te zetten met als doel de kaap van 10.000 leden te bereiken.

 

Grapje over fazanten in Café Corsari

di, 10/16/2012 - 08:15

Gisteren ging het nieuwe tv-programma 'Café Corsari' op één van start met als sympathieke talkshowpresentatoren Freek Braeckman – gewezen nieuwsanker van de VRT – en StuBru-stem Tomas De Soete. De verwachtingen waren erg hoog gespannen. In deze eerste aflevering passeerde Vogelbescherming Vlaanderen al meteen de revue, al was het wel een beetje met een spottende ondertoon. Op het scherm werd een kort berichtje uit de krant 'De Morgen' (dd. 15 oktober 2012) met de titel "1.400 illegaal uitgezette fazanten geëuthanaseerd" getoond waarin de programmamakers enkele woorden hadden omcirkeld: "Vogelbescherming", "1.400 fazanten" en "geëuthanaseerd". Met de ogenschijnlijke contradictie in het berichtje werd toch wel een beetje de spot gedreven: de Vogelbescherming die 1.400 in beslag genomen fazanten liet euthanaseren omdat ze door jagers zouden worden uitgezet in hun jachtterrein. De meeste kijkers die Vogelbescherming Vlaanderen kennen, weten wel hoe dit verhaal precies in elkaar zit. Maar wellicht zijn er ook heel wat mensen die zich hierbij de nodige vragen stellen. Wel, op die vragen geven wij hier graag een duidelijk antwoord.

 

 

Freek Braeckman en Tomas De Soete in hun Café Corsari — © VRT 

 

 

Vorige week werden op zes verschillende plaatsen in de provincies Antwerpen en Vlaams-Brabant in totaal 1.417 fazanten in beslag genomen door het Agentschap voor Natuur en Bos omdat de dieren bestemd waren om clandestien te worden uitgezet in de natuur. Het uitzetten van in gevangenschap geboren en opgekweekte fazanten ten behoeve van een weinig weidelijke jacht is bij wet verboden. Fazanten die tijdens het jachtseizoen – dat nota bene op 15 oktober open ging – worden geschoten, komen uiteindelijk in de voedselketen terecht. Aangezien deze fazanten in gevangenschap werden geboren en grootgebracht, is de veiligheid van de consument niet gegarandeerd. Tijdens het opkweken komen er in de meeste gevallen heel wat farmaceutische producten aan te pas om de dieren gezond te houden en ze resistent te maken tegen allerhande ziekten. Dat kwam al vaak aan het licht bij het opdoeken van dergelijke illegale kwekerijen. Vogelbescherming Vlaanderen is fel gekant tegen het uitzetten van jachtwild en ligt dan ook aan de basis van dit verbod. De Raad van State velde in 2002 een vernietigend arrest in een geding dat de natuurvereniging tegen de Vlaamse overheid had aangespannen.

 

 


Het krantenberichtje uit 'De Morgen' waarover Freek en Tomas grapjes maakten 

 

 

Als een particulier fazanten in gevangenschap wil houden als siervogel dan moeten die vogels geringd zijn met een gesloten pootring, conform de bepalingen van het Soortenbesluit van 15 mei 2009. Als iemand meer dan 200 fazanten in een volière houdt, dan moet deze persoon in het bezit zijn van de nodige erkenningen en documenten waaruit blijkt dat hij/zij een erkend kweker is. Deze dieren gaan dan nooit via een omweg – de jacht bijvoorbeeld – naar het slachthuis en worden dan ook automatisch gekeurd door de voedselinspectie van het FAVV (Federaal Agentschap voor de Veiligheid van de Voedselketen). Fazanten die bij jagers of hun bevriende kwekers door het gerecht in beslag worden genomen, kunnen geen andere legale bestemming krijgen en worden op een snelle en diervriendelijke manier geëuthanaseerd onder het wakende oog van een dierenarts. Met het feit dat de kadavers nadien naar een bedrijf gaan dat dierlijk afval verwerkt, heeft Vogelbescherming Vlaanderen het dan weer iets moeilijker. Deze fazanten zouden bijvoorbeeld nuttig kunnen zijn als voedsel voor ondermeer roofvogels die revalideren in een Opvangcentrum voor Vogels en Wilde Dieren of voor roofdieren in een erkende dierentuin.

 

Vogelbescherming Vlaanderen dankt de presentatoren voor de gratis publiciteit in hun talkshow maar vond het wel nuttig om eventjes de puntjes op de i te zetten. Bovendien heeft Vogelbescherming Vlaanderen in dit hele verhaal weinig of niets te vertellen. Het zijn stuk voor stuk beslissingen die door zowel een regionale als een federale overheidsdienst worden genomen. Wat Vogelbescherming Vlaanderen wél doet, is illegale fazantenuitzettingen melden aan die overheden zodat die gepast kunnen optreden. Een klacht met burgerlijke partijstelling bij het gerecht is dan vaak de volgende stap.

 

 

Klik op bovenstaande foto en beluister het gesprek

tussen Lieven Vandenhaute en Jan Rodts

 

Maandag opent jachtseizoen

za, 10/13/2012 - 12:32

Vanaf maandag zal er weer behoorlijk wat tumult zijn in het open veld want dan kan er opnieuw gejaagd worden op fazanten, hazen en smienten. Meer dan tienduizend Vlaamse jagers kijken elk jaar reikhalzend uit naar 15 oktober omdat deze datum al decennia symbool staat voor de officiële opening van het jachtseizoen. Nochtans was de jacht op een aantal andere wildsoorten als patrijzen, vossen, konijnen, houtduiven, wilde eenden en Canadese ganzen al eerder geopend, maar de jacht in Vlaanderen wordt nog altijd beheerst door de ‘populaire’ fazantenjacht. In een artikel dat verscheen in de septembereditie van het gerenommeerde, wetenschappelijke tijdschrift EOS verklaarden de Hubertus Vereniging Vlaanderen (HVV) en de Koninklijke Nederlandse Jagersvereniging (KNJV) in koor dat de plezierjacht in de vorm van het uitzetten van in gevangenschap gefokte fazanten tot het verleden behoort. Dat beide organisaties hiermee de publieke opinie een rad voor de ogen draaien, is een vaststaand feit. De voorbije week nam de Natuurinspectie van het Agentschap voor Natuur en Bos op zes verschillende locaties in Vlaanderen 1.417 fazanten in beslag omdat ze klaar zaten om clandestien uitgezet te worden. Op één locatie in de provincie Antwerpen ging het zomaar even om 618 dieren.

 

 

De meer dan 1.400 in beslag genomen fazanten werden tijdelijk opgevangen
in het Vogel- en Zoogdierenopvangcentrum te Heusden-Zolder 

 

Vogelbescherming Vlaanderen vindt het bijzonder erg dat de Vlaamse overheid de jagers nog zoveel krediet geeft. De recente wijziging van de jachtregelgeving, die er ondermeer voor gezorgd heeft dat de jacht op en de bestrijding van vossen gevoelig werd uitgebreid, is het resultaat van een georkestreerde campagne van de Vlaamse jachtlobby. Waarom willen de jagers meer jacht kunnen maken op vossen? Om de kippen en andere neerhofdieren te beschermen tegen predatie door de vos? Ammehoela! In werkelijkheid vrezen de jagers enkel voor hun tamme, in gevangenschap geboren en opgekweekte fazanten die ze net voor de opening van de jacht stiekem in de natuur hebben vrijgelaten. Deze dieren zijn niets meer dan tamme kippen die geen ervaring hebben met de ‘struggle for life’ en dus in de jachtgebieden op een kunstmatige wijze worden bijgevoerd om hen in leven te houden tot de eerstvolgende jachtpartij wordt georganiseerd. Even erg is dat de meeste fazanten die worden uitgezet – illegaal want het uitzetten van fazanten is bij wet verboden – nog een ‘bril’ of ‘avibec’ op de snavel dragen. Dit is een klemmetje om te beletten dat fazanten in een overvolle volière elkaar zouden verwonden met hun scherpe snavel. Pure dierenmishandeling want daardoor kunnen de vogels ook minder gemakkelijk voedsel opnemen.

 

En dan hebben we het hier nog niet gehad over de ernstige ecologische schade die grote aantallen tamme fazanten aanrichten in onze natuur. Deze 'scharrelkippen' vormen door hun manier van voedselzoeken immers een grote bedreiging voor de bodemflora en -fauna (bodeminsecten, amfibieën en reptielen) en grondbroedende zangvogels ...

 

 

Een fazanthen, in de natuur uitgezet met een zogenaamde 'bril' of 'avibec' op de snavel. Natuurbeheer?

 

  

 

Lees hier het artikel

dat in EOS verscheen

  

 

Uitkijken voor het Usutu-virus

wo, 10/10/2012 - 07:03

Dit jaar stierven in Duitsland al zo'n driehonderdduizend merels aan het Usutu-virus. In sommige steden maakte het virus zodanig veel slachtoffers dat er in hele wijken bijna geen merel meer in de tuinen te vinden was. Het lijkt wellicht een kwestie van tijd voordat het Usutu-virus in ons land opduikt. Het Usutu-virus vindt zijn oorsprong in Afrika en het wordt overgebracht door muggen. Vermoed wordt dat het virus via trekvogels – waaronder zwaluwen die in zuidelijk Afrika overwinteren – naar Europa is gekomen. Vooral zangvogels zijn gevoelig voor het virus, maar bij merels is de infectie vaak dodelijk. Er zijn al bijna vijftig verschillende vogelsoorten gevonden die het virus met zich meedroegen, maar hoofdzakelijk voor merels is het fataal. In 2001 dook het Usutu-virus op in Oostenrijk en het verspreidde zich daarna over Italië, Hongarije en Duitsland. Maar liefst een derde van de merelpopulatie in Duitsland werd daar van de kaart geveegd. Aanvankelijk werden de besmettingen vooral in het zuidwesten van Duitsland gevonden, maar sinds kort ook in de deelstaat Noordrijn Westfalen die aan Nederland grenst. Het virus vormt echter geen bedreiging voor de volksgezondheid.

 

 

Dit merelvrouwtje ziet er gezond uit. Zieke merels zijn apathisch en hebben een verfomfaaid verenkleed — © Hugo Willocx

 

 

Merels die besmet zijn met het virus zijn relatief gemakkelijk te herkennen. Ze zien er – ook in tijden van overvloedig voedselaanbod – ongezond en verzwakt uit. Vaak zijn ze apathisch, hebben een verfomfaaid verenkleed en zijn sterk vermagerd. Verder vertonen ze evenwichtstoornissen waardoor ze nauwelijks kunnen vliegen. Vaak zijn ze gemakkelijk te vangen. Na twee tot drie dagen leggen ze het loodje. Er bestaat (momenteel nog) geen vaccin tegen deze tropische ziekte. Vogelbescherming Vlaanderen en haar tien Opvangcentra voor Vogels en Wilde Dieren zijn waakzaam en werken in dit dossier – via het Koninklijk Belgisch Instituut voor Natuurwetenschappen – samen met het Centrum voor Onderzoek in Diergeneeskunde en Agrochemie (CODA) te Ukkel. De dienst Aviaire Virologie en Immunologie doet al sinds 2010 onderzoek naar het voorkomen van het West-Nijlvirus bij vogels en onderzoekt tegelijk ook de mogelijke aanwezigheid van het Usutu-virus. Momenteel is er in België nog geen reden tot paniek want tot op vandaag is het Usutu-virus nog in geen enkel staal teruggevonden. En er is nog een ander voordeel: de muggentijd is voor dit jaar zo goed als voorbij.

 

Vogelbescherming Vlaanderen doet hierbij een oproep naar het grote publiek toe om vers gestorven of ziek ogende merels en andere vogels te melden bij Vogelbescherming Vlaanderen of het dichtst bijzijnde Opvangcentrum voor Vogels en Wilde Dieren (ook uilen blijken erg gevoelig voor het virus). De verwachting is dat ongeveer 70% van de merels – na de epidemische piek – immuniteit tegen het virus zal ontwikkelen, maar de vogels kunnen die immuniteit ook relatief snel weer kwijtspelen. Mensen worden net als vogels besmet door muggen maar het virus is voor de mens echter relatief onschuldig. Symptomen bij de mens zijn hoofdpijn, misselijkheid en een grieperig gevoel. Jan Rodts van Vogelbescherming Vlaanderen: "Toen ik deze ochtend wakker werd, hoorde ik de typische, kwetterende najaarsgeluiden van merels in en rond mijn tuin. En hier in het stadspark van Sint-Niklaas waar onze vereniging haar secretariaat heeft, blaken de merels van gezondheid".

Vlaamse wegen eisen hoge dodentol

za, 09/29/2012 - 01:00

Het wegverkeer in Vlaanderen blijft een hoge tol eisen onder de wilde dieren. Dat blijkt uit een onderzoek dat Natuurpunt, Vogelbescherming Vlaanderen en de Vlaamse overheid publiceren tijdens een studiedag ‘Dieren onder de Wielen’ over de invloed van het verkeer op onze fauna. Padden, egels en vossen voeren de trieste top tien aan van slachtoffers van aanrijdingen. Naarmate de maximumsnelheid en de verkeersintensiteit van een weg stijgen, wordt deze steeds gevaarlijker voor grotere dieren, zoals vossen, reeën en steenmarters. Autosnelwegen blijken het gevaarlijkst te zijn. Opvallend is dat vos en steenmarter, soorten die de laatste jaren in opmars zijn in Vlaanderen, steeds vaker het slachtoffer worden van het verkeer. In een vorige studie kwamen ze niet in de top tien voor. Nu staat de vos op 3, de steenmarter op 9. Verdwenen uit de lijst is de huismus, een soort die het steeds slechter doet in Vlaanderen en waarvoor andere oorzaken aan de basis liggen. De gegevens werden tijdens het vier jaar durende project verzameld. Via een handige invoermodule op de website www.dierenonderdewielen.be werden in totaal 23.574 meldingen van dode dieren ingevoerd.

 

 

Een kerkuil als slachtoffer van het wegverkeer — © Jan Rodts / Vogelbescherming Vlaanderen

 

 

Maar liefst 2.024 mensen voerden waarnemingen in, waarvan de grootste groep één enkele waarneming doorgaf. Eén vrijwilliger voerde daarentegen 678 waarnemingen in. Het project is een unieke samenwerking tussen Natuurpunt, Vogelbescherming Vlaanderen en het Departement Leefmilieu, Natuur en Energie van de Vlaamse overheid.


Verkeersveiligheid
Aanrijdingen met grotere wilde dieren kunnen ook gevolgen hebben voor de verkeersveiligheid. Zowel rechtstreekse aanrijdingen als uitwijkmanoeuvres kunnen gevaarlijke situaties met zich mee brengen. Zowel voor mensen als voor dieren is het noodzakelijk dit probleem concreet aan te pakken.

Dode dieren
Vlaanderen heeft een ontzettend dicht wegennet, kunstmatige waterlopen met onnatuurlijke oevers en spoorwegen. Bovendien worden die netwerken erg druk gebruikt. Door de eveneens versnipperde natuur komen confrontaties tussen verkeer en wilde dieren steeds vaak voor.


Dierenleed
Wilde dieren verliezen niet enkel het leven in het verkeer. Vele geraken levensgevaarlijk gewond en sterven een langzame dood omdat ze nooit worden gevonden. Gekwetste dieren die niet aan ons oog ontsnappen, kunnen de nodige zorgen krijgen in door de Vlaamse overheid erkende opvangcentra voor vogels en wilde dieren van ‘vzw Vogelbescherming Vlaanderen.


Rasters, tunnels, ecoducten ...

Oplossingen voor het probleem met dierlijke verkeersslachtoffers zijn er zeker, maar ze zijn niet voor alle soorten gelijk. Er is maatwerk nodig. Voor kleinere dieren zoals amfibieën kunnen tunnels onder wegen worden aangelegd, in combinatie met rasters langs de weg of de aanleg van nieuwe leef- en overwinteringsgebieden. Voor grotere zoogdieren zou het al helpen om wildrasters langs de wegen te plaatsen, in combinatie met een ecoduct, een faunapassage of een tunnel. Die aanpak werkt, zo blijkt uit een concreet project in het Vlaams-Brabantse Bierbeek. Daar werd een ecoduct aangelegd over de Naamsesteenweg in het Meerdaalwoud. In de periode vóór de aanleg van het raster en het ecoduct lieten daar 15 tot 20 reeën per jaar het leven. Momenteel blijft dat beperkt tot 2 à 3. Ook het menselijk leed door ongevallen is na de aanleg van het ecoduct drastisch afgenomen.

 

... en andere mogelijke oplossingen
Meer structureel zou het verlagen van de maximumsnelheid op wegen door natuurgebieden en bossen kunnen helpen. Ook het invoeren van slimme meldingsystemen die de automobilisten waarschuwen wanneer er groot wild op de baan is, behoort tot de mogelijkheden. Ook het tijdelijke afsluiten van bepaalde wegen of het combineren van de aanleg van een nieuwe weg met het opheffen of van functie veranderen van een andere weg, behoort tot mogelijkheden. Een verdere uitbreiding van het wegennet zal het aantal verkeersslachtoffers onder wilde dieren niet verminderen, wellicht in tegendeel. Het is daarom belangrijk dat op een doordachte manier de versnippering van het landschap tot een minimum wordt beperkt en efficiënte, mitigerende maatregelen in eventuele uitbreidingsplannen worden opgenomen.

 

Download hierboven de brochure

met een samenvatting van de resultaten

(pdf 1.015 kB)

 

 

                             

Voederhuisjes in tuin mag van vrederechter

do, 09/20/2012 - 13:47

De vrederechter in Sint-Niklaas moest zich vanmorgen buigen over een toch wel zeer eigenaardige zaak. Een man uit Steendorp met zonnepanelen op het dak van zijn woning stuurde op 28 augustus 2012 prompt de politie af op zijn buurman omdat die in zijn tuin enkele voederhuisjes heeft staan om de wilde vogels van voedsel te voorzien. Volgens de klager zouden die huisjes extra vogels aantrekken die op hun beurt zowel het dak als de zonnepanelen zouden bevuilen. De boze 'zonnepanelenman'  heeft het vooraf nooit met zijn buurman over de vogelhuisjes gehad. De wijkagent zelf was zeer verbaasd over het gebrek aan communicatie en had verwacht dat zoiets eenvoudig tussen buren onderling kon worden uitgepraat. De agent vertelde de 'voederhuisjesman'  dat de buren geëist hadden dat hij de voedertafels zou verwijderen. Hij voegde er echter aan toe dat er geen verbod bij hem bekend was en verwees hem voor alle zekerheid door naar de dienst 'Ruimtelijke Ordening' van de gemeente Temse. Daar werd de brave man op de hoogte gebracht van het Besluit van de Vlaamse Regering van 16 juni 2010 waarin voederhuisjes 'tuinornamenten’ worden genoemd.

 

 

 

 

De vogelliefhebber verklaarde aan de agent de voederhuisjes niet te zullen wegnemen, vooral ook omdat het eerste huisje er al twaalf jaar staat. Vijf jaar geleden plaatste hij er twee bij om te vermijden dat bepaalde vogelsoorten onderling zouden vechten om het voedsel. Twee weken nadat de wijkagent het antwoord van de 'voederhuisjesman'  aan de buren had overgemaakt, kreeg de man een uitnodiging van het vredegerecht te Sint Niklaas in de brievenbus om op 20 september 2012 te verschijnen voor een 'minnelijke schikking wegens burenhinder'. Omdat hij nu toch wel een beetje ongerust werd, nam hij als lid van Vogelbescherming Vlaanderen contact op met het secretariaat van zijn vereniging. Daar kreeg hij de nodige juridische informatie mee èn de garantie dat de vereniging zou tussenkomen indien – in het slechtste geval – de vrederechter de 'zonnepanelenman'  gelijk zou geven. Maar zo ver is het – zoals wel een beetje werd verwacht – niet gekomen.

 

De 'zonnepanelenman'  verzocht de vrederechter zijn buurman te verplichten alle voederhuisjes uit diens tuin te verwijderen, waarop de vrederechter naar de mening van de buurman polste. Ook die bleef bij zijn stelling dat hij geen onwettelijke dingen had gedaan en dat hij liefst de voederhuisjes zou laten staan. Daarop zei de rechter tot de 'zonnepanelenman'  dat hij zijn natuurvriendelijke buurman niet kon verplichten de voederhuisjes weg te nemen. De rechter voegde er aan toe dat hij wel de vrijheid had om een geding tegen de 'voederhuisjesman'  aan te spannen maar dat hij dan zelf in zwarte toga zal verschijnen. Vogelbescherming Vlaanderen is blij met de wijze en logische tussenkomst van de vrederechter omdat het bijvoederen van wilde vogels een goede zaak is, zeker in tijden van voedselschaarste. De winter staat trouwens voor de deur en eind oktober kan het wintervoederen weer starten: hier meer info.